تبليغاتX
شعر تالشی

غزل هاي‌ آذري‌ بدر شيرواني

                                                                                                                دکتر علي عبدلي

       ديوان‌ اشعار «بدر شيرواني‌» مدّت ها ست  كه چاپ‌ شده‌ و در دسترس‌ دوستداران‌ ادب‌فارسي‌ قرار گرفته‌ است‌. اين‌ شاعر در شهر شماخي‌ چشم‌ به‌ جهان‌ گشوده‌ و دوران‌ زندگي‌خود را بين‌ سال هاي‌ 789 و 854 هـ.ق‌ سپري‌ كرده‌ است .  به‌ قول‌ دولتشاه‌ «مولانا بدر شيرواني‌سال ها در شيروان‌ و مضافات‌، سرآمد طايفة‌ شعرا بوده‌» (تذكره‌ دولتشاه‌ ص‌ 418). ديوان‌اشعار بدر شيرواني‌ به‌ وسيله ی ابوالفضل‌ هاشم‌ اوغلي‌ رحيموف‌ تصحيح‌ و در انتشارات‌انستيتوي‌ خاورشناسي‌ فرهنگستان‌  علوم‌ جمهوري‌ آذربايجان‌ شوروي،‌ چاپ‌ و منتشرگرديده‌ است‌.

      از جمله‌ اشعاري‌ كه‌ در ديوان‌ بدر شيرواني‌ به‌ چشم‌ مي‌خورد، دو غزل‌ به‌ زبان‌ آذري‌است‌ كه‌ محقّق‌ فرزانه‌، آقاي‌ يحيي‌ ذكاء راجع‌ به‌ آن‌ مطلبي‌ نوشته‌ با عنوان‌ «دو غزل‌آذري‌ تازه‌ يافته‌».

      در مورد مطلب‌ مزبور نكاتي‌ به‌ نظر نگارنده‌ رسيده‌ كه‌ ذيلاً شرح‌ داده‌ مي‌شود.

      با اين كه‌ احتمال‌ قوي‌ بر آن‌ است‌ كه‌ زبان‌ مادري‌ بدر شيرواني،‌ «آذري‌» بوده‌است‌ ،ولي‌ در چند قطعه‌ شعري‌ كه‌ به‌ اين‌ زبان‌ از خود به‌ يادگار گذاشته‌، از گنجينه ی‌ خاص‌ زبان ‌آذري‌ بهره ی‌ چنداني‌ نبرده‌ و كاري‌ از سر تفنّن‌ انجام‌ داده‌ است‌. او در واقع،‌ اشعاري‌ به‌ زبان ‌فارسي‌ سروده‌ و چاشني‌ غليظي‌ هم‌ از زبان‌ آذري‌ به‌ آن‌ زده‌ است‌؛ لذا اين‌ سروده‌ها نمونه ی ‌اصيلي‌ از زبان‌ آذري‌ زمان‌ او ارائه‌ نمي‌دهد. ... ادامه ی مطلب ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزاد بختیاری مرکیه در یکشنبه ششم دی 1388 و ساعت 7:1 بعد از ظهر |
                                  تقلایی برای جستن

                                 ( نقدی بر شعر « جفت و رفت » نقی مهرپویا )

                                                                                                               نورالدین صبوری

         ژرفترین و تاثیرگذارترین لحظات زنده گی ی هنرمند در جایی است که خود را اگاهانه درگیر روابط انسانی و ارج نهادن به زیبایی ها می کند. دو موضوع یی که نه کهنه می شوند و نه از اعتبار ساقط ، ممکن است تحت شرایطی یکی از دیگری کمرنگ تر نمود داشته باشد و یا اساسن جلوه ای نداشته باشد اما جوهره و خاصیت هنر ، انسان و زیبایی است. انسانی که با احساس ، ادراک ، عواطف و ... تبیین می شود و زیبایی که با رنگ ، تناسب و ... تعریف می گردد از این روست که هنر به معنای واقعی ی کلمه نمی تواند از قاعده ی زندگی یعنی درگیری های روزمره ی روابط انسانی و زیبایی های ساده و مرکب به دور باشد ، همچنان که شعر ...  " چفت رفت "  چاپ شده در ماهنامه ی تالش شماره ی 24 تیرماه 1385 را به جرات می توان گفت یکی از بهترین شعرهای بلند منتشر شده در نشریه های تالش زبان است که با تمام ضعف ها و قوت هایش سعی دارد انسان و پیرامونش را در شرایطی دشوار و غیرعادی نشان دهد. فضای شعر به سبب بارش مدام کاملن خیس ، نمناک و وهم انگیز است باران می بارد پی در پی ، شب و روز بی مجالی برای رستنی ها و البته بستری مناسب برای رشد افت ها . در این فضا که بارندگی بی وقفه امکان دید ادمی را تقریبن به صفر می رساند و در موازات همین دید کم شناخت نیز محدود می شود دو انسان سرگردان در راهی پرمخاطره گام می زنند که یکی دیگری را به حدس و گمان متهم به تصمیمی می کند که ممکن است صرفن در خیال ان دیگری باشد و بقیه کنش ها و واکنش ها که عمومن در ذهن و خیال اول شخص مفرد اتفاق می افتد و تا اخر ادامه می یابد مگر در بخش تکراری ان " چفت رفت " از درون مایه ای دوگانه برخوردار است که تلفیقی است ا ز طبیعت با تمام عواملش و دغدغه های درونی انسانی طبیعت زده با زبانی حد واسط بین مدرن و سنتی که به این ویژگی مهم در بخش سروده ها خواهیم پرداخت. ... ادامه ی مطلب ... 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزاد بختیاری مرکیه در چهارشنبه سی و یکم تیر 1388 و ساعت 5:7 بعد از ظهر |