تبليغاتX
شعر تالشی

تقدیم به روان پاک دانشمند شهید تالش ، دکتر نوروزعلی محمداف ( محمدزاده ) که جان عزیزش را شجاعانه و با چشمانی سرشار از روشنایی ، فدای اعتلای دانش و دانایی و تالش کرد. راه سبزش پر رهرو باد !

 

­­­­­­­­­­­­­­­­­­­                                                   « روخون دوروئه »

                                                                                                     

                                                          روخون دوروئه .

                                       بریسی

                                       کˇ دا مولوم شو ،

                                       بری گته ؛

                                       خری گته  ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در پنجشنبه نهم مهر 1388 و ساعت 5:52 بعد از ظهر |
                                  تقلایی برای جستن

                                 ( نقدی بر شعر « جفت و رفت » نقی مهرپویا )

                                                                                                               نورالدین صبوری

         ژرفترین و تاثیرگذارترین لحظات زنده گی ی هنرمند در جایی است که خود را اگاهانه درگیر روابط انسانی و ارج نهادن به زیبایی ها می کند. دو موضوع یی که نه کهنه می شوند و نه از اعتبار ساقط ، ممکن است تحت شرایطی یکی از دیگری کمرنگ تر نمود داشته باشد و یا اساسن جلوه ای نداشته باشد اما جوهره و خاصیت هنر ، انسان و زیبایی است. انسانی که با احساس ، ادراک ، عواطف و ... تبیین می شود و زیبایی که با رنگ ، تناسب و ... تعریف می گردد از این روست که هنر به معنای واقعی ی کلمه نمی تواند از قاعده ی زندگی یعنی درگیری های روزمره ی روابط انسانی و زیبایی های ساده و مرکب به دور باشد ، همچنان که شعر ...  " چفت رفت "  چاپ شده در ماهنامه ی تالش شماره ی 24 تیرماه 1385 را به جرات می توان گفت یکی از بهترین شعرهای بلند منتشر شده در نشریه های تالش زبان است که با تمام ضعف ها و قوت هایش سعی دارد انسان و پیرامونش را در شرایطی دشوار و غیرعادی نشان دهد. فضای شعر به سبب بارش مدام کاملن خیس ، نمناک و وهم انگیز است باران می بارد پی در پی ، شب و روز بی مجالی برای رستنی ها و البته بستری مناسب برای رشد افت ها . در این فضا که بارندگی بی وقفه امکان دید ادمی را تقریبن به صفر می رساند و در موازات همین دید کم شناخت نیز محدود می شود دو انسان سرگردان در راهی پرمخاطره گام می زنند که یکی دیگری را به حدس و گمان متهم به تصمیمی می کند که ممکن است صرفن در خیال ان دیگری باشد و بقیه کنش ها و واکنش ها که عمومن در ذهن و خیال اول شخص مفرد اتفاق می افتد و تا اخر ادامه می یابد مگر در بخش تکراری ان " چفت رفت " از درون مایه ای دوگانه برخوردار است که تلفیقی است ا ز طبیعت با تمام عواملش و دغدغه های درونی انسانی طبیعت زده با زبانی حد واسط بین مدرن و سنتی که به این ویژگی مهم در بخش سروده ها خواهیم پرداخت. ... ادامه ی مطلب ... 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در چهارشنبه سی و یکم تیر 1388 و ساعت 5:7 بعد از ظهر |

بخشی از منظومه ی « بغرو » - سروده ی لیثی حبیبی - گویش ماسالی ( تالشی جنوبی ) 

                                   « بغرو »

 

                           بَغرو کو پشیمه چار فصلــم ویندَه
                           چــمˇ جان و دیلــی آتش دَچیندَه



                           تاووسـتونا ، عــرق ریزوُن پشیمه
                           عرق ریزوُن،سینه خیـزوُن پشیمه



                           دنیاش مˇ آوینـدَه شتن چِمون نَه
                           هَــزار گفش ژندَه دیلـی غمُون نَه



                           واتشه: بغـــرویمه بغــرو - شرربار
                           تالــشَه زوئَه لی امـون ویـــر بـدار ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه هفدهم فروردین 1388 و ساعت 11:8 بعد از ظهر |

                         یک مثنوی از ناصر حامدی - گویش ماسالی ( تالشی جنوبی )

 

                                                       « خشکه دریا »

 

                                              تفـــاقـــاً مˇ را کˇ تاک و تنخــا بوم

                                              مˇ را شوم فیکر و خیالی همرا بوم

 

                                              آفتاوی سـَـوْزَه نمــازی سـَـر نشم

                                              آوی سَوْزَه وَشل و وازی سَر نشم

 

                                              خشکه دریا ! تˇ دارم ، غـم نـدارم

                                              گوش آکه ، کˇ درد دیل کــم نـدارم ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در جمعه شانزدهم اسفند 1387 و ساعت 3:57 بعد از ظهر |

      چهار دوبیتی هفت هجایی از دکتر احسان شفیقی – گویش عنبرانی ( تالشی شمالی )

 

                                                پــــوزَه  ژَه بـَــم زارد اُبـَم            

                                ژی وَ ژ ِه کــو سارد اُ بـَم

                                نــومَه کـلــــوک امسـورَن          

                                آنگـــلـــو بیــــم گارد اُبـَم

 

                                            پاییززده و زرد شدم / از زندگی سرد شدم

                                            امسال باران نیامد / کلوخ بودم ، گرد شدم ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1387 و ساعت 11:15 بعد از ظهر |
                       شعری از نورالدین صبوری - گویش فومنی (تالشی جنوبی)

 

                                            «  گـــیلــتا  »

                                           

                                      مشت ویکوم   

                                 بندون تنگره سینه کتیله ئون     

                                 دره ئون لاک ویسییˇ

                                  روارن

                                  پا  تند  آگرن ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در سه شنبه هشتم بهمن 1387 و ساعت 8:21 قبل از ظهر |
                             گذری بر « ایسپی رو تا کورا »

                                                                                                       فرزاد بختیاری مرکیه

      اشاره : نوشتاری که ذیلاً از نظر می گذرانید مقدّمه ای است به قلم نگارنده در معرّفی نخستین مجموعه شعر تالشی " آرمین فریدی هفته خونی " ، یعنی " ایسپی رو تا کورا " که در سال ۱۳۸۵ چاپ و منتشر شده است . 

      غرض از به نمایش گذاشتن این مقدّمه ، قبل از هرچیز ، معرّفی مجموعه مذکور به علاقه مندان شعر تالشی است . باشد که مفید افتد ؛ ایدون باد !                                                         

       آنچه پیش رو دارید، نخستین مجموعه شعر شاعر و پژوهشگر جوان موسیقی تالش، آرمین فریدی هفتَه خونی (تالشَه شوونَه) است. در این مجموعه،«صد و سی» ( 1 ) دوبیتی تالشی « شوونَه» را از نظر می گذرانیم. ( 2 )  بسیاری از اشعار این دفتر قبلا در نشریات تالشی به چاپ رسیده و در پاره ای از اجراهای گروه موسیقی داتام ( آشیر ) و دیگران مورد استفاده قرار گرفته اند.

       پیش از این ، شماری از دوبیتی های عامیانه (شفاهی) تالشی ( ٣ ) ، گزیده ای از دوبیتی های مرحوم شوقی ٤ ) و اندک دوبیتی هایی از دیگر شعرای تالش (٥ ) منتشر شده اند؛ امّا، « ایسپی رو تا کورا ( سپید رود تا کورا ) » اولین مجموعه دوبیتی تالشی است که به صورت جداگانه و مستقل به زیور طبع آراسته می گردد. ... ادامه ی مطلب ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در یکشنبه پانزدهم دی 1387 و ساعت 10:38 بعد از ظهر |

           شعری از ذبیح اللّه سما پور - گویش آستارایی ( تالشی شمالی )

 

                         « آز تولشیم »

  

                              آز تــولشــــيم بانــدينــــيم 

                              داردون زو كــو سانگينــــيم 

                              باند و ويشَه م،چشمه م آز 

                              ولـــــون ديـم دَه  رانگينـــيم

 

                                          من تالشم ؛ کوهینم /  از زور ِ درد سنگینم

                                  کوه و جنگلم ؛ چشمه ام من /  بر روی گل ها رنگینم . ... 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در چهارشنبه چهارم دی 1387 و ساعت 10:47 بعد از ظهر |

غزلی از عاقله پورعینی - گویش آستارایی ( تالشی شمالی )  

 

                                                             « چمˇ دˇل »

                                         هنی ئن نشــته ایــو هـــزو گپی نه چـــمˇ دˇل

                                         به شــــوی دلــــه دوده محـــبّتی نه چـــمˇدˇل

                                         چمˇ دˇل چاخته شوه چوی چشـون رو هته نی

                                         اسه ئن فقط شـویه  چوی غمی نه چـــمˇ دˇل ...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در جمعه سوم آبان 1387 و ساعت 11:10 قبل از ظهر |
                                    ذوالفقار احمد زاده ، پدر شعر تالشي‌

                                                                                                              دکتر علی عبدلی

 نام‌ ذوالفقار احمد زاده‌ پئنسري‌ (1942 - 1898)، شاعر و روزنامه‌ نگار انقلابي‌ تالش‌تا سال‌ 1990 تقريبا نا شناخته‌ بود. تنها گروهي‌ از سالمندان‌ و روشنفكران‌ تالش‌ شمالي‌اورا مي‌شناختند و اشعاري‌ از ايشان‌ را به‌ خاطر داشتند .

پس‌ از فروپاشي‌ شوروي‌، بر رسي‌ احوال‌ و گردآوري‌ و نشر آثار وي‌ به‌ وسيله‌ هلال‌محمد اف‌ با جديت‌ آغاز شد و با انتشار مقالاتي‌ متعدد و چند كتاب ، به‌ جهان‌ادبيات‌ معرفي‌ گرديد.

اكنون‌ با استناد به‌ همان‌ آثارو نوشته‌هاي‌ مي‌توان‌ از ذ. احمد زاده‌ به‌ عنوان‌پدر شعر تالشي‌ و يك‌ نابغه‌ ادبي‌ ياد كرد .

زمانيكه‌ در تالش‌ جنوبي‌ فرامرز مسرور با انتشار منظومه‌ خنديله‌ پئشت‌، سرودن‌ به‌زبان‌ تالشي‌ را در آغاز يك‌ شاهراه‌ قرار داد، سالهاپيش‌ از آن‌ شاعراني‌ چون‌ صدقي‌ پونلي‌و ميرزا فرهاد شهنازي‌، تقريبا همزمان‌ با احمد زاده‌،  اشعاري‌ به‌ تالشي‌ سروده‌ بودند ولي‌در تالش‌ شمالي‌ ذوالفقار احمد زاده‌ هنگامي‌ ظهور مي‌كند كه‌ هيچ‌ تجربه‌ قابل‌ اشاره‌اي‌ ازسرودن‌ به‌ زبان‌ تالشي‌ وجود نداشت‌ ... ادامه ی مطلب ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387 و ساعت 10:46 بعد از ظهر |

برگردان تالشی « زمستان » اخوان ثالث - مترجم فردوس سلیمانی وزمتر - گویش شاندرمنی ( تالشی جنوبی )

 

                                                         زمستون

 

                                           سَلامیر هیچ کَمی نِخوان

                                  [جَواوش دو

                                  سَرِن بدجوری گیرینَه

                                  کسی جورَت نِدار تا بدَه دوستون جَواوی ، یا چَوون ویندِه ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در پنجشنبه یازدهم مهر 1387 و ساعت 0:15 قبل از ظهر |

 برگردان تالشی یکی از سروده های « لیثی حبیبی ( م . تلنگر ) » - گویش ماسالی ( تالشی جنوبی )

        

                    «  مولومی کو خورم ووئرده ، مولوم ، آوتاوی خومه » 

 

                                                          ازیمـَه از

                                               ام کˇ آتشم پرییه

                                               واژه واژه چمˇ شن

                                               تورآبه مستون جگایه ....


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387 و ساعت 11:9 بعد از ظهر |
                                             در جستجوي تجربه هاي نو

                                                                                                            دکتر علی عبدلی

اشاره  :  چندي ست در باره شعر امروز تالش گفتگو هايي در گرفته است. اين خيلي خوب است . خجسته باد! بگذاريد اين گفتگو ادامه پيدا كند و كم كم به كارگاه نقد علمي برسد؛ تا بلكه دولت دگرگوني اي بدمد. از شاعران و اديبان تالش نيز انتظار مي رود كه در فرايند آفرينش و نوآوري هاي خويش به سراي ديگر زمينه هاي تجربه اندوزي نيز سري بزنند، مانند توان سنجي زبان تالشي در وستي 1 ( ترجمه ) ادبيات ديگر زبانها به تالشي. فراموش نشود كه پس از انقلاب سوسياليستي، دانشوران تالش شمالي حتا به وستي شاهكارهاي ادبيات جهان به تالشي پرداختند و به پيروزي هاي چشمگيري نيز دست يافتند. اكنون هنگام آن است كه ماهم دست به كاري در اين زمينه ها بزنيم تا ببينيم چه پيش خواهد آمد.

ما به نوبه خود دو شعر پرآوازه سهراب سپهري را با حفظ وزن و بدون كوچكترين تغيير شكلي و محتوايي ، به تالشي تالشدولايي برگردانده ايم . ببينيد چگونه است : ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 و ساعت 9:52 قبل از ظهر |

 شعری از نقی مهر پویا ( ن . م . هشی وش ) - گویش فومنی ( تالشی جنوبی )

 

                                             « چفتˇ  رˇفت » 

 

                                             هی کلاک کلاک کلاک

                                             زنجیله پوئه شیوار

                                             آسمون همه روار

                                             نیزه آدرز آبه خاک ... 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1387 و ساعت 9:55 قبل از ظهر |
                                      ادبیّات تالش

                                                                                                             دکتر علی عبدلی   

ازادبيـّات‌ تالش‌ هنوز فقط‌ تا جايي‌ كه‌ مربوط‌ به‌ حوزه‌ فرهنگ‌ عامه‌ ‌است‌، مي‌توان‌ سخن‌ گفت‌ . بيـــرون‌ از اين‌ حــوزه‌ آن چه‌ كه‌ به‌ چشــم‌ مي‌آيد ، آثار نسبتاًاندكــي‌ است‌ كه‌ اغلــب‌ در زمينه‌ي‌ شعــر پديـد آمــده‌ و ســرودن‌ شعــر نيــز نهضتي‌ است‌كه‌ از سال هاي‌ بعــد از 1920 به‌ وسيله‌ ي‌ تالشــان‌ آن ســوي‌ مـــرز، به‌ پيشاهنگي‌ كساني‌چون‌ زلفقار احمد زاده‌ و مظفر نصيرلي‌ آغاز گرديده و در ايران‌ از سال هاي‌ پس‌ از1350پي‌ گرفته‌ شده‌ است‌. پيش‌ از اين‌ تاريخ‌ چند تن‌ از شاعران‌ تالش‌، مثل‌صــدقي‌ پونلي‌، فـــرهاد شهنازي‌ و سيد محمود شرفي‌ ، دوبيتي‌ هايي‌ به‌ زبان‌ تالشي‌ ازخود به‌ يادگار گذاشته‌اند.

چند دوبيتي‌ نيز در دست‌ است‌ كه‌ منتسب‌ به‌ شيخ‌ سعــد الــدين‌ كشفي‌ و شيخ‌جنيد و امير ساسان‌، يا اميـــره‌ سالــوك‌ گسكـــري‌ مي‌باشند. اگر اين‌ موضوع‌ تأييدشود، ردپاي‌ شعر غيرعاميانه‌ تالشي‌ را تا سده ی ‌نهم‌ هجـــري‌ نيز مي‌توان‌ دنبال‌ كـــرد. در تاريخچه‌ ي‌  ادبيات‌ تات‌ و تالش‌ ، با نام‌ دو نفر به‌ نامهاي‌ شيخ‌ مهان‌ كشفي‌و شيخ‌ سعــدالـدين‌ كشفي‌ روبرو مي‌شويم‌ اولي‌ به‌ استناد اطلاعاتي‌ كه‌ در دست‌مي‌باشد (كاروند كسروي ‌، ص‌ 358) معاصر شيخ‌ صدرالدين‌ ( 704 - 794 ) و ازاهالي‌ نمين‌ اردبيل‌ بوده‌ . اگر چه‌...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در چهارشنبه دوم مرداد 1387 و ساعت 0:26 قبل از ظهر |
     تیر ماه ، تالش بزرگ و  دو رخداد مهمّ مربوط به جهان شعر 

خبرنخست : درگذشت یک شاعر

       در نیمه ی نخست ماه جاری ، منصور بنی مجیدی ، شاعر خوب و توانای آستارایی از میان ما رخت بربست و بدین ترتیب جامعه ی ادبی تالش بزرگ ، به سوگ سخن سرایی دیگر نشست . ما ضمن تسلیت به اهالی شعر و ادب منطقه و خانواده ی محترم آن عزیز ، برای روان پاکش آرامش جاودانه طلب می نماییم . ایدون باد !

خبر دوم : معرّفی شاعران برتر نخستین دوره ی جایزه ی ادبی استاد شفیقی

      بالاخره بعد از چند ماه انتظار، شاعران و سروده های برتر نخستین دوره « جایزه ادبی استاد شفیقی» معرفی شدند .ماهنامه ی تالش طّی فراخوانی که در شماره های ۳۴ و ۳۵ آن نشریه چاپ شده بود ، ...


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387 و ساعت 2:34 قبل از ظهر |

       

 

        چند « هسه شعر » از جمشید شمسی پور ( خشتاونی ) – گویش فومنی ( تالشی جنوبی )

 

 

 

                                                          ( 1 )  

 

                                                     کلاک

                                                     کلاک

                                                     روزگاری

                                                     نکرده فیغون

                                                     نشته خری دیلی سر

                                                               بدا بوارˇ ! ...                                                  

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه دهم تیر 1387 و ساعت 11:52 بعد از ظهر |

       

       

        غزلی از علی عبدلی - گویش تالشدولابی ( تالشی مرکزی )                                                    

 

 

                                                        « سا دَرمَه کـَـفشـَن »

  

                                      اَه کـن از چَه کشــتـَه ایم مانگـَه گلـَه ســو ئـَه بَمَـند

                                        

                               عاریفون ذیکــر و سَما ، درویشون هوهو ئـَه بمند

 

                               آو و آوینـــــه شیــــــــوار تازه و پاک و ســـاده یه

                                           

                               چشــن کاش باغــی دَره کˇ چمـــن آرزو ئـَه بمند...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387 و ساعت 11:1 بعد از ظهر |

        

        

        غزلی از فرامرز مسرور ماسالی - گویش ماسالی ( تالشی جنوبی )

 

 

                                                       « اَنـَزْنی نـَن کˇ مـَزونی »

 

 

                                            دیلــم لـَبالـَــبˇ درده اَنـَــزْنی نـَن کˇ مَـــزونی

 

                                            دِه غــرصه دیلیم آچـَـردَه انزنی نن کˇ مزونی

 

                                            سییا خـَــراوَه خری ویختـَه چـَمَه کـَه - ســــرا

 

                                            چـرا ، ای وَر دِه دَمــردَه انزنی نن کˇ مزونی ...

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه بیستم خرداد 1387 و ساعت 0:54 قبل از ظهر |
 

        غزلی از سیّد عثمان ذبیحی - گویش اسالمی ( تالشی مرکزی )

  

                                              «  زمونه  »

 

 

                                    قدر سـروه ، لـــور قـنده ، دیمــر  وˇل

                                

                                             ســییا مسـته چَمـر چون رَسته  خـندˇل

                            

                                             نبی فـــرهاد اه جــور در بند شــــیرین

                            

                                             اگم ویــــنده ش بَه ام شـــیرین شــمایل ...

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه سیزدهم خرداد 1387 و ساعت 0:25 قبل از ظهر |

 

 

      چند دوبیتی از استاد هارون شفیقی -  گویش عنبرانی ( تالشی شمالی ) 

 

 

 

 

                                               چی چــوک اَبی اَگه نـََویم بَه دنیو

 

                                               نـَشـــیم هرگـــز بَه زیر گوونه بو

 

                                               نـَیـَـنـــدیم اˇم همه رنـــج و اذیّت

 

                                               شیــطـون ِ دو نـَکـَیـِم اˇم همه کو

 

                                     چه خوب می شد اگر به دنیا نمی آمدم ؛ / هرگز به زیر این بار گران نمی رفتم ؛

                                     

                                    این همه رنج و اذیّت را تحمّل نمی کردم ؛ / این همه در خدمت شیطان نمی بودم . 

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:35 بعد از ظهر |

 

    

      دو قطعه ی کوتاه از ذوالفقار ( زلفقار ) احمدزاده - تالشی آذربایجان ( تالشی شمالی )

 

 

                                    

                                                        1

 

                                       تولــشی محــول هَی خوســه وطن

 

                                       اشتی عمری کو وه سورون شـدَن

 

                                       اوژنه زنـــده نی وه کســون ت نی

 

                                       اشتی داولَـــتی ، اشــتی هـســه نی

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 6:21 بعد از ظهر |

 

 

      چند دوبیتی از سیّد محمود شرفی ، متخلص به « شوقی » :

 

 

        سیّد محمود شرفی ، متخلص به  « شوقی » ، فرزند  دردانه ی  سیّد  فرزانه ،  حضرت  سیّد  عبـدالقادر حسـینی است . وی در سال 1291 خورشـیدی در ییلاق باستانی « وســکه » از  توابع رضوان شهر تالش دیده به جهان گشود .تحصیلات ابتدایی ، قرآن کریم ، کتاب گلـستان و بوستان را در محیط  معنوی خانواده درمحضر والد ماجد فراگرفت .در سال 1313 شمـــسی به اشارت پیر پدر ، از سر شـوق به منظور تکمیل دانش  و کسب بینش و بهره مندی از برکات  عشـق  و عــرفان عازم  خطه ی  کردســتان  ایران شد  و در آن  دیار  روحـانی  ازخــرمن بزرگان فضل و فیض و فرزانگی شعله ها دید و خوشه ها چید واز محضراستادان بنام نکته هاآموخت

و تجربه های عارفانه اندوخت. سرانجام ، پس ازچند سال اقامت درسنندج وگذراندن دوره های سطح و خارج و اخذ  گواهینامه از وزارت  فرهنگ   وقت، با جانی سوخته ودلی دردمند به خاک تالش بازگشــت و در مقام امام جمعه و مرجع شرعی اهل سنت پره سر و حومه ، بر ارشــاد و هدایت طالبان کمر همت بست . 

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386 و ساعت 11:39 بعد از ظهر |

 

 

     شعری از طالب شاهین :

 

 

                                                         « تولشه زوون »

 

 

                                         دده م  زوون ، ننه م  زوون

 

                                                    چشیم نوره تولشه زوون

 

                                                    زنه کسی  گله ی دنیو

 

                                                   چ مُدریکی دردی دمون  .

 

                                                                                               

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 و ساعت 6:16 بعد از ظهر |

                           

    چند دوبیتی از ادبیات شفاهی قوم تالش :                               

 

                                    

 

 

                                      ازن گیز گیزا بیم پرمیم سر سنگ

 

                                      شته مله میشن به م نه کر  جنگ

 

                                      برن   بشم   امه   پیش   خداوند

 

                                      بینم اشت بو چاکه یا چمن  رنگ

 

 

 

   


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 و ساعت 5:51 بعد از ظهر |

 

                                           

       شعری از مسعود محمد اف  :

 

                                               

 

                                            « آز تولشیم »

 

 

                                            آز تولشیم باندی زوئه م

 

                                                       محمدی هاندی زوئه م  

 

                                                       روست  ووته ده م آز تولشیم

 

                                                       چ کادوسی قندی زوئه م

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 و ساعت 0:11 قبل از ظهر |

  

 

         شعری از خانعلی تولش :

 

 

 

                                                  « به چه ژده ش »

 

                                             

 

                                               ت نه ارده ش نه سوستیش  

 

                                               ت نه استه ش نه پوستیش

 

                                               نه دشمنیش نه دوستیش

 

                                                                                  به چه ژده ش زنده نیم

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 11:41 بعد از ظهر |

 

 

شعری دیگر از ولی شاه علی اف    

 

 

                                                               « تولش هس به »

 

 

                                               کازاخ ، اوروس ، ترکمن ، لزگی

 

                                                           ووتده ن  د  بارزه وانگی :

 

                                                           خزر چمه ،  خزر چمه

 

                                                           سوته – سوته خزر به مه

 

                                                           ژغوش ووته گله ی کینه م :

 

                                                           اووه ببوم دوغ به سینه م

 

                                                 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 0:23 قبل از ظهر |

                                         

    

       شعری  از ولی شاه علی اف  :

 

 

                                      

 

                                        «  امه تالشونیمون »

 

 

                                                   ووتده ش  لنکون  بهشته

 

                                                   چ ام چه ی سرنوشته

 

                                                   بهشت چو وری ای مشته

 

                                                   چ کندوله  شو نیمون

 

 

                                                                                   امه تولشونیمون . 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 0:5 قبل از ظهر |

 

 

    چند دوبیتی از ادبیات شفاهی تالش :

 

                                  

                                    آهو  بله   چیرا  یاغه   بگردست  

                                       

                                    گاهی کوه و گاهی باغه بگردست

        

                                    همه  باغی  بلبل  نال  انده    ناله          

 

                                    چمه  بلبل  چیرا  لاله   بگردست

 

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط « تاسینه تالش » در شنبه یازدهم اسفند 1386 و ساعت 8:39 بعد از ظهر |